Kunnen Profeten gebieden tot ongeloof?

Tijdens de ᶜAqiēdahlessen uit Bādjūriyys Risālah in ‘Ilm al Tawhīd kwam er een belangrijke vraag voorbij. De impact die het heeft op de Imān van een persoon, en wat voor complicaties het met zich meebrengt op theologisch vlak, maakten mij attent op de toekomstige moeilijkheden die zich voor zullen doen wanneer de antichrist zal uitbreken. Hij zal namelijk mensen aanroepen tot het aanbidden tot zichzelf en vele moslims hierbij misleiden. De eerste stap die hij nodig heeft is de legaliteit tot het aanroepen van afgoden te bewijzen.

De vraag was: “Kunnen de Profeten, ongelovigen oproepen tot het aanroepen van afgoden zoals een sheikh dat deed tijdens een conferentie? Hij beweerde dat het een Sunnah was van de Profeet en derhalve dat het aansporen van Boeddhisten, polytheïstische christenen, hindoes om hun (af)Goden aan te roepen correct is en volgens de wijze van de geliefde Profeet – vrede zij met hem.”

Antwoord
In dit artikel zullen we het ᶜAqiēdahpunt dat de Profeten beschermd zijn van het plegen van ongeloof en afgoderij volledig ontleden, met de Qur’ân, Tafsiêr, Usul al-Aqiedah, Usul al-Hadith, Balaghah etc. Pas aan het einde zullen de citaten der geleerden van de Ahl al-Sunnah opgesomd worden. Het zal – met de wil van Allāh – duidelijk worden waarom de geleerden altijd een consensus bereikten op dit punt, en waarom een moslim verplicht is om te geloven dat zoiets niet kan in het recht van een Profeet – vrede zij met hem.

Klik op de link om het artikel te downloaden en te lezen

Titel: De profeten zijn rein van Kufr en Shirk met een consensus
Auteur: Mohamed Yaseen Khan al-Azhari
Pagina’s: 32
 
 
 

Plaats een reactie