Al-Azhar hekelt de herpublicatie door Charlie Hebdo

Sh. Ahmad al-Tayyib al-Azhari

نبينا صلى الله عليه وسلم أغلى علينا من أنفسنا، والإساءةُ لجنابه الأعظم ليست حريةَ رأيٍ، بل دعوة صريحة للكراهية والعنف، وانفلات من كل القيم الإنسانية والحضارية، وتبرير ذلك بدعوى حماية حرية التعبير هو فهمٌ قاصرٌ للفرق بين الحق الإنساني في الحرية والجريمة في حق الإنسانية باسم حماية الحريات
 
 
Onze Profeet is ons dierbaarder dan onszelf. Hem beledigen is geen vrijheid van meningsuiting, maar een expliciete oproep tot haat en geweld en het tenietdoen van alle menselijkheid en beschaafde waarden. Het rechtvaardigen van een dergelijke belediging onder het mom van bescherming van de vrijheid van meningsuiting is in realiteit  een duidelijke tekortkoming in begrip: er is namelijk een groot verschil tussen het recht op vrijheid en een misdaad tegen de menselijke waarden.

Al-Azhar observatorium

Al-Azhar Observatorium waarschuwt en veroordeelt de herpublicatie door Charlie Hebdo welke beledigend is tegenover de Boodschapper Muhammad . Deze misdaad belemmert de inspanning die ondernomen wordt in het interreligieuze domein waarbinnen verschillende godsdiensten met elkaar in gesprek blijven en wakkert haat aan binnen een gemeenschap.

Het observatorium waarschuwt dat het aanhouden van deze aanstootgevende cartoons haat voedt onder aanhangers van verschillende religies. Het vormt een obstakel voor het creëren van een gezond milieu waarin mensen van verschillende overtuigingen leven.

De publicatie wordt gezien als een ongerechtvaardigde provocatie tegen de gevoelens van bijna een miljard moslims over de wereld.

Het observatorium van Al-Azhar roept de bestuurders van het tijdschrift op om de overtuigingen en de heiligheden van anderen te respecteren.

Het observatorium roept de internationale gemeenschap op om een krachtig standpunt in te nemen tegen het aantasten van de heiligheid van moslims en hun tekens, een standpunt in te nemen tegen de dubbele maatstaf die gehanteerd wordt bij omgang van aanhangers van verschillende religies waarbij misdaden van extreemrechtse lieden door de vingers wordt gezien. Deze daden dragen in realiteit bij aan de toenemende haat, extremisme en terrorisme.

Fiqh-standpunt door Mohamed Yaseen Khan al-Azhari:

We willen erop wijzen dat het innemen van een standpunt zoals het goedkeuren dat iemand de Profeet  kan en mag lasteren, een daad van ongeloof is waarop er een consensus van de Fiqhjuristen rust. Dit is ondanks een bekende imam op tv, een bekende moslim prediker, een moslimpolitici het wel toestaat voor radicale (politici). Het argument hierachter is dat het goedkeuren/ethisch moreel verklaren van een daad van Kufr, onder de regel van Rida b. al-Kufr valt (tevredenheid met Kufr) welke met een consensus door rechtsgeleerden als ongeloof is gezien.

Wanneer met doorslaggevende bronnen is vastgesteld dat Allah en de Profeet  een kwestie als immoreel hebben verklaard, is het wanen van iets dat immoreel is als moreel, in realiteit het verloochenen van het gezag en oordeel van God.

Het respecteren van de nobele Profeet is namelijk door Allah hoogstpersoonlijk opgeëist en met doorslaggevende bronnen vast komen te staan.

In landen waar ongeloof de norm is en de heersende wet, is het aan de moslim om te geloven dat Gods Woord de absolute norm is. Standpunten en wetten van ongeloof worden uit overmacht getolereerd wat inhoudt dat een moslim met tegenzin en zonder goeddunken deze uit overmacht dulden.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

De Fiqh van noodzaak (Corona)

De toepassing van Fiqh van noodzaak om levens te beschermen

De Islamitische Jurisprudentie (Fiqh) staat bekend om zijn draagkracht en toepasbaarheid ongeacht tijd, plaats, situatie en individu. Dit blijkt door de flexibiliteit die de islam toont bij zeer uitdagende en veranderende omstandigheden.

Speciaal voor zulke gevallen is er Fiqh al-Nawazil: Jurisprudentie en fatwa voor nieuw opkomende problemen. Deze baseert zich op het begrijpen en het toepassen van het concept van Darurah (noodzaak), waarmee in tijden van ontberingen de mensheid geholpen wordt uitzonderlijke situaties te overleven door het formuleren van fatawa.

Met de wereldwijde uitbraak van het Coronavirus (COVID-19) hebben moslims een dringende nood aan het toepassen van de Fiqh van noodzaak. Door middel van zulke fatawa vindt de mensheid vergemakkelijking in tijden van ontberingen, en kan zij tegelijkertijd ook de islamitische wet naleven.

In deze context zei Imam Shafi:

إن الأمر إذا ضاق اتسع وإذا اتسع ضاق

“Als een zaak moeilijk is, verlicht die dan; en als een zaak gemakkelijk is, beperk die dan”.

De Juristen en rechtstheoretici (Usulyun) leidden uit de handelingen en de stilzwijgende goedkeuring van de Profeet ﷺ een aantal wettelijke stelregels af die gelden in moeilijke tijden en omstandigheden. Deze stelregel luidt:

الضرورات تبيح المحظورات

“Noodzaak maakt het verboden toelaatbaar”.

Volgens Imam ibn al-Subki en al-Suyti wordt de noodzaak bepaald door de omvang daarvan. Juristen hebben op basis van deze ruimte in de wetgeving bij een levensbedreigende situatie toegestaan om bijvoorbeeld kadaver te eten of alcohol te nuttigen.

Het afleiden van de Fiqhregels is voornamelijk gebaseerd op het vinden van een zorgvuldig balans tussen algemeen belang (maslaha) en schade (mafsadah). Dit is waarom juristen verklaren dat het essentieel is om te balanceren wat onder noodzaak valt en wat een beperking is.

Op basis van noodzaak en balans daarin, wordt iets dus gedoogd/toegestaan wat normaal gesproken islamitisch verboden is, dit is wanneer het als doel kent om de volgende vijf doelen te waarborgen:

  • 1) leven;
  • 2) eigendom;
  • 3) geloof;
  • 4) nageslacht;
  • 5) eer; of
  • 6) om moeilijkheden op te heffen wanneer geconstateerd wordt dat een levensbedreigende situatie niet af te wenden is.

Over het laatste punt zijn de juristen eens dat het eveneens valt onder noodzakelijke menselijke behoeftes (hajiyyat). Ook hiervoor geldt hetzelfde oordeel, namelijk dat iets toegestaan/gedoogd wordt om zo de vijf doelstellingen te behalen. In dit opzicht waren de juristen het eens dat behoeftes, hetzij algemeen of persoonlijk, dezelfde regel neemt van noodzaak.

In de Fatawa van al-Nawazil is er ook een andere stelregel van de juristen bekend welke als volgt luidt:

المشقة تجلب التيسير

“Moeilijkheden leidt tot vergemakkelijking”.

Het toepassen van deze stelregels, in tijden van moeilijkheden of opkomende omstandigheden, zorgt voor het wegnemen van ontberingen. Voor de Mukallafeen (iemand die belast is met het naleven van de wet) faciliteert het gemak en dit principe toont in realiteit de grootheid van Fiqh aan en de draagkracht van de islamitische wet. Het is belangrijk dat schriftgeleerden en juristen realiseren dat het toepassen van deze stelregels, in tijden van nood of noodzaak, in overeenstemming is met het behalen van de vijf belangrijke doelstellingen van de islamitische wetgeving.

In casus Corona en de gezamenlijke gebeden

In navolging van deze wettelijke stelregels, heeft de Egyptische Dar al-Ifta en de Raad van Seniore Geleerden van al-Azhar verklaart, dat vanwege de COVID-19-uitbraak het toegestaan is om de gemeenschappelijke en vrijdaggebeden in moskeeën niet bij te wonen. Zonder twijfel wordt hiermee een van de doelstellingen van de islamitische wet bereikt; namelijk het beschermen van levens. Zeker met de snelle verspreiding van het virus over de wereld, zou de fatwa zelfs verder kunnen gaan zoals het voorkomen van algemene congregatie en andere vormen van bijeenkomsten.

[Het artikel verscheen op het moment dat de COVID-19 net uitbrak. De Fatwa van Al-Azhar is ondertussen veranderd naar een algeheel verbod op congregaties, waarbij moskeeën gesloten zijn voor het publiek met behoud van de tekens van de islam zoals de Azan. Een ieder wordt gemaand om thuis te blijven zoals de overheid dat ook adviseert. Deze regels zijn verantwoord door het aard van het virus waarbij een drager geen symptomen vertoont, zelf niet doorheeft, het virus makkelijk overdraagbaar is en andere kan infecteren. De ernst van het virus is gekend met zekerheid, namelijk dat bijeenkomsten bijdragen aan de verspreiding. Dit wordt ondersteund met het praktijk, statistieken, verklaringen van medici en specialisten van de gezondheidsinstanties en de feitelijke doden die gevallen zijn bij religieuze bijeenkomsten. Zaken die niet buiten beschouwing gelaten kunnen worden bij het uitgeven van een Fatwa. Immers heeft de nobele Profeet ﷺ verklaard: “Er is geen toestemming tot het schaden van jezelf noch anderen”. Een uitgebreide Fatwa met onderbouwing is onderaan te vinden met onderbouwde verklaring in de praktijk door Sh. al-Islam Ibn Hajar al-Asqalani (rh.) toen een epidemie zich voordeed in zijn tijd.
In de Fatwa van Al-Azhar wordt concluderend het volgende vermeld:

وقد ثبت بيقين أن التَّجمعات -في هذه الآونة- هي أكبر مُسبِّب للعدوى، وانتشار المرض؛ لذا كانت الدعوة إليها جريمة منكرة، وكان تجنبها واجب شرعي؛ لئلا يُساهم المرء في انتشار المرض؛ فيأثم بذلك أشد الإثم.

“Het is met zekerheid gekend en bewezen dat congregaties in deze tijd een van de kernreden vormt tot het infecteren van anderen, en bijdraagt aan het verspreiden van het virus. Het oproepen tot congregaties is in deze context een groot vergrijp en Munkar. Het weerhouden hiervan is islamitisch gezien Wajib. Dit is om te voorkomen dat iemand aandeel neemt in het verspreiden van de ziekte waardoor hij een zondaar wordt door het plegen van een ernstig vergrijp.”]

Waarschuwen ter behoud van levens

Omdat het virus de moslim overal in de wereld raakt door het houden van congregaties, wordt het noodzakelijk en verplicht voor de geleerden om mensen te waarschuwen van deelname aan religieuze bijeenkomsten en gezamenlijke activiteiten.

Dit komt omdat het beschermen van levens voorrang geniet boven het uitvoeren van religieuze riten, zoals de pelgrimstocht (hadj en ‘umrah) en (congregatie-) vrijdaggebeden.

Vele juristen van de islam hebben deze doelstelling en prioriteit eerder benoemd in hun werken.

Zo zei Imam al-Razi zei in zijn boek al-Mahsoul fi ‘Ilm al-Usul (deel 5, blz. 220):

أما التي في محل الضرورة فهي التي تتضمن حفظ مقصود من المقاصد الخمسة وهي حفظ النفس والمال والنسب والدين والعقل

“Zaken die onder Darurah vallen, betreffen zaken die van belang zijn voor het behalen van een van de vijf doelstellingen van de islamitische wet. Deze doelstellingen zijn: het beschermen van het leven, eigendom, nageslacht, geloof en intellect”.

Imam al-Zarkashi definieerde noodzaak in zijn boek al-Bahr al-Muheet (vol.7, P. 266) als volgt:

الضروري: وهو المتضمن حفظ مقصود من المقاصد الخمس التي لم تختلف فيها الشرائع، بل هي مطبقة على حفظها، وهي خمسة: أحدها – حفظ النفس: بشرعية القصاص، فإنه لولا ذلك لتهارج الخلق واختل نظام المصالح… رابعها- حفظ الدين… لأجل مصلحة الدين، والقتال في جهاد أهل الحرب…

“Noodzaak: Het behalen van een van de vijf doelstellingen, is een principe welke overeengekomen is door alle hemels wetgevingen. Deze zijn: Ten eerste, het beschermen van het leven, door (bijv.) vergelding te sanctioneren (qisas). Omdat zonder vergelding mensen elkaar zonder recht zouden doden en omdat anders conflicten ontstaan… Ten vierde, bescherming van de religie omwille van het geloof, en door het te verdedigen van misdadigers … ”

Imam al-Esnawi zei in Nihayat al-Soul Sharh Minhaj al-Wusul (vol.1, P.256):

الكليات الخمس أي: حفظ النفوس، والعقول، والأموال، والأنساب، والأعراض.

“De vijf doelstellingen van de islamitische wet zijn: Bescherming van levens, intellect, eigendom, nageslacht en eer”.

Imam al-Esnawi, meldt een andere opinie in hetzelfde boek namelijk dat ibn al-Hajib zei:

وحكى ابن الحاجب مذهبا: أن مصلحة الدين مؤخرة على الكل، لأن حقوق الآدميين مبنية على المشاحة

“In de lijst met doelstellingen komt het punt tot het waarborgen van de religie pas aan het einde, aangezien de rechten van mensen zich baseren op controverse”.

Riten versus Aqidah

In dit opzicht moet vermeld worden dat het schijnbare conflict tussen het beschermen van levens en het beschermen van religie alleen betrekking heeft op het naleven van de riten en niet op het in twijfel trekken van geloofsbelijdenissen (‘aqidah). (Omdat het in twijfeltrekken van de islamitische Aqidah, ongeloof is en nimmer legitiem wordt.)

‘Aqidah bij een gelovige is een vaste overtuiging van het hart, welke door het toepassen van noodzaak in Fiqh niet wordt aangetast. Daarom staat God de Almachtige toe, wanneer iemand gedwongen wordt ongeloof te uiten (bij direct gevaar voor leven), dat hij dat slechts verbaal uit:

مَن كَفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ وَلَٰكِن مَّن شَرَحَ بِالْكُفْرِ صَدْرًا فَعَلَيْهِمْ غَضَبٌ مِّنَ اللَّهِ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

“Hij die God verloocht, nadat hij heeft geloofd, behalve hij die tegen zijn wil werd gedwongen, terwijl zijn hart standvastig is in het geloof, maar zij die bereidwillig ongelovig zijn, op hen is toorn van God, en voor hen is een grote straf.” (Quran 16:106)

Dit vers werd geopenbaard toen de polytheïsten van Mekka, Ammar ibn Yasir (moge God tevreden zijn met hem) dwongen om ongepaste woorden uit te spreken over de Boodschapper van Allah ﷺ en hun afgoden te prijzen. Toen Ammar de Profeet ﷺ  ontmoette, vroeg de Profeet ﷺ: “Ammar! Wat is er aan de hand?” Hij antwoordde: ‘O Boodschapper van Allah, ik ben geruïneerd! Deze tirannen gaven me zoveel pijn dat ik ongepaste woorden over u uitsprak en hun idolen prees.” Hierop vroeg de profeet ﷺ: “Wat was de status van je hart? ” Ammar antwoordde,” O Boodschapper van Allah, mijn hart is nog steeds in volledige overtuiging van het geloof ‘. De profeet ﷺ antwoordde: ‘Als ze het ooit nog eens doen, doe dan hetzelfde.’

Dr. Ibrahim Negm – Secretaris-generaal, van de Fatwa-autoriteiten Al-Azhar

Overige artikelen met betrekking tot religieuze bijeenkomsten:

https://joop.bnnvara.nl/nieuws/samenscholingsverbod-om-corona-te-voorkomen-behalve-bij-kerkdiensten
https://nos.nl/artikel/2329504-kerkdienst-in-verpleeghuis-lijkt-coronahaard-nooit-gedacht-aan-heftige-gevolgen.html

https://alhusayn.nl/het-opschorten-van-het-gezamenlijke-gebed-vanwege-corona/


Eerder verschenen:

Interpretatie van de regeling van 30 personen voor religieuze bijeenkomsten ten tijde van Corona

Er zijn moskeen van plan om het Tarawihgebed tot maximaal 30 personen te houden in de veronderstelling dat het RIVM dit adviseert.

De reden dat religieuze bijeenkomsten toegestaan zijn door het RIVM tot 30 personen is niet omdat het veilig is, maar omdat grondwettelijk de overheid het niet volledig kan verbieden.

“Hier geldt dat je grondwettelijk gezien, vanwege de godsdienstvrijheid, niet in algemene zin religieuze bijeenkomsten kunt verbieden”, zei premier Mark Rutte er donderdag over tijdens een debat in de Tweede Kamer. 

https://joop.bnnvara.nl/nieuws/samenscholingsverbod-om-corona-te-voorkomen-behalve-bij-kerkdiensten?fbclid=IwAR1HsZFgHs-tHp0Zin9gHE_RUjRyfzSMA3eZAiJaUzFvITcai51-raKi_eY

(UPDATE: 2-april 202 13.30 is er gebeld met het RIVM en zij bevestigen dat dit slechts is omdat zij het niet kunnen verbieden vanwege de grondwet.)

Het advies is echter anders, omdat de redenen exact hetzelfde blijven, besmettingsgevaar, risico voor overigen etc. zouden religieuze bijeenkomsten ook moeten vallen onder algemene bijeenkomsten. Ook virologen waarschuwen voor de gevaren

Viroloog Bert Niesters van het UMC Groningen hij zegt:
Ik begrijp dat kerkdiensten belangrijk zijn. Alleen in hechte gemeenschappen betekent dit echt een risico, en in hechte religieuze gemeenten is het nog vaker een risico, denk ik. Er is daar hecht contact. Als er ook maar één persoon geïnfecteerd raakt, zal deze besmetting zich gemakkelijker verspreiden aldaar.’

Er zijn zelfs doden gevallen vanwege religieuze bijeenkomsten zie (link). 

De Fatwa van de geleerden Al-Azhar baseert zich op het onderzoek van de virologen en verbiedt het houden van gezamenlijke gebeden waarbij moskeen nu gesloten zijn. 

De godsdienst staat het niet toe jezelf of anderen te benadelen. zoals dat uit een Hadith blijkt. 

وعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا ضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ» أخرجه ابن ماجه

Ibn Abbas levert over dat de geliefde Profeet ﷺ heeft vermeld: “Het is niet toegestaan om jezelf schade aan te brengen, noch toegestaan schade tot anderen aan te brengen.“. Overgeleverd door Ibn Majah.

Het opschorten van het gezamenlijk gebed zou niet opgevat moeten worden als het aboliseren van de tekenen van de islam, noch tegen de Quran in. Dit is namelijk eerder in de geschiedenis gesanctioneerd geweest en beaamd door schriftgeleerden.

We vragen Allah om bescherming tegen deze plaag. 


De fatwa van Al-Azhar waarbij het oproepen tot congregaties in het licht van de huidige feiten een vergrijp is.

«اجتماع النَّاس للتَّكبير والدُّعاء في هذه الآونة لا يجوز، والدَّعوات إليه مُنكرة، واتباع إرشادات الوقاية واجب شرعي يأثم مُخالِفُه»

الحمد لله، والصَّلاة والسَّلام على سيدنا رسول الله وعلى آله وصحبه ومن ولاه، وبعد..

فإن الدُّعاء هو أجلُّ ما يتقرب به العباد إلى ربهم سبحانه؛ والإلحاح على الله به من أعظم أسباب رفع البلاء، وتفريج الهموم؛ قال الله سبحانه: {وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ…} [غافر: 60]، وقال سيدنا رسول الله ﷺَ: «الدُّعَاءُ هُوَ العِبَادَةُ..» [أخرجه الترمذي].

ولكن مع القول باستحباب الدُّعاء وقت حلول البلاء؛ فإنه لا بد من الإلتزام بآدابه وضوابطه، والتي منها عدم رفع الصوت والصِّياح به؛ قال الله سبحانه: {ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ} [الأعراف: 55].

قَالَ ابْنُ جُرَيْج: «يُكْرَهُ رَفْعُ الصَّوْتِ، وَالنِّدَاءُ، والصياحُ فِي الدُّعَاءِ، وَيُؤْمَرُ بِالتَّضَرُّعِ وَالِاسْتِكَانَةِ» [تفسير ابن كثير (3/ 428)].

أما بخصوص الاجتماع للدُّعاء عند النَّوازل، فمع أصل مشروعيته إلَّا أنّ رفع الضَّرر وحفظ الأنفس مُقدم عليه؛ فقد «قضَى -ﷺَ- أن لا ضررَ ولا ضِرارَ» [أخرجه ابن ماجه]، وقاعدة رفع الضَّرر هذه من قواعد الشَّريعة الإسلامية الحاكمة لغيرها من القواعد، والضَّابطة للعديد من الفتاوى والأحكام؛ لا سيما أحكام النَّوازل، ومسائل الأقضية المُستحدثة.

وقد ثبت بيقين أن التَّجمعات -في هذه الآونة- هي أكبر مُسبِّب للعدوى، وانتشار المرض؛ لذا كانت الدعوة إليها جريمة منكرة، وكان تجنبها واجب شرعي؛ لئلا يُساهم المرء في انتشار المرض؛ فيأثم بذلك أشد الإثم.

وقد قال الإمام ابن حجر -رحمه الله- عن أحوال مشابهة لهذه الظروف: «فليس الدعاء برفعِ الوباء ممنوعًا، ولا مصادمًا للمقدور من حيث هو أصلاً، وإنما الاجتماع له كما في الاستسقاءِ؛ فبدعة حدثت في الطاعون الكبير سنة (749 هـ) بدمشق … وخرج الناس إلى الصحراء ومعظمُ أكابرِ البلدِ فدعوا واستغاثوا، فعظُم الطاعونُ بعد ذلك، وكَثُرَ، وكان قبلَ دعائِهم أخفُّ!

قلت (أي: ابن حجر): ووقع هذا في زماننا، حين وقع أوَّلُ الطاعونِ بالقاهرة في 27 من شهر ربيع الآخَر سنة (833 هـ)، فكان عددُ من يموتُ بها دون الأربعين، فخرجوا إلى الصحراء في 4 جمادى الأولى، بعد أن نُودي فيهم بصيام ثلاثة أيامٍ، كما في الاستسقاء، واجتمعوا، ودعوا، وأقاموا ساعةً، ثم رجعوا، فما انسلخ الشهر حتى صار عددُ من يموت في كل يومٍ بالقاهرة فوق الألف، ثم تزايد!»

وبناء على ذلك، ومن مُنطَلَق مسئوليَّته الدِّينية والتَّوعوية؛ يُناشد مركز الأزهر العالمي الفتوى الإلكترونية أبناء الشَّعب المصري كافَّةً بضرورة ملازمة البيوت، وعدم الخروج منها إلا لضرورة، ويُبشِّر من قعد في بيته صابرًا راضيًا بقضاء الله بأجر الشَّهيد، وإنْ لم يمُتْ بالوباء؛ لقول سيدنا رسول الله ﷺ: «لَيسَ مِنْ رَجُلٍ يَقَعُ الطَّاعُونُ، فَيَمْكُث فِي بَيتِهِ صَابِرًا مُحْتَسِبًا يَعْلَمُ أَنَّهُ لَا يُصِيبُه إلَّا مَا كَتَبَ اللهُ لَهُ؛ إلِّا كَانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِ الشَّهِيدِ» [أخرجه أحمد].

كما يُفتي المركزُ بحرمة مُخالفة الإرشادات الطِّبيَّة، والتَّعليمات الوقائية التي تصدر عن الهيئات المختصة؛ لمَا في ذلك من تعريضِ النَّفسِ والغير لمواطنِ الضَّرر والهلاك.

حَفِظ الله البلادَ والعبادَ من كل مكروه وسوء، ورفع عنَّا وعن العالمين البلاء؛ إنَّه سُبحانه لطيفٌ خبيرٌ.

وصلَّى الله وسلَّم وبارك على سيدنا ومولانا محمد، والحمد لله ربِّ العالمين.

Corono i.v.m. Janazah

Het bestuur van een moskee stelde een vraag over hoe om te gaan met de lijken van potentiele Corona patienten.

Na gesprek met de RIVM en de lokale GGD, is hun advies dat de uitvoerende van het ritueel bescherming in acht dient te nemen.

“Draag tijdens de verzorging een schort met lange mouwen en handschoenen. Het dragen van een veiligheidsbril en mondneusmasker is niet nodig. Trek eerst het schort aan en dan de handschoenen, over de manchetten van de mouwen. Bij het uitrekken is de volgorde andersom: eerst de handschoenen uitdoen, daarna handhygiëne toepassen, dan het schort uittrekken en vervolgens weer handhygiëne toepassen… “

De rituelen kunnen gewoon uitgevoerd worden.

Het verstandige is om de maximale tijdsduur van mogelijke uitstel te hanteren omdat er kans bestaat dat het virus nog aanwezig is (na een dag is het vrijwel er niet meer).

Meer hierover:
https://www.rivm.nl/…/informatie-…/postmortale_zorgverlening

Let op dat de GGD aangeeft dat er geen Coronatesten meer worden uitgevoerd. Het is dus onduidelijk of Corona de oorzaak is geweest.

Mohamed Yaseen Khan al-Azhari

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Het opschorten van het gezamenlijke gebed vanwege Corona

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen via Al-Azhar en is in een korte tijd met urgentie vertaald.

Mohamed Yaseen Khan al-Azhari

# Al-Azhar al-Sharif
# Comité van grootgeleerden van Al-Azhar

Algemene verklaring:
Het is toegestaan ​​om de Jumuahgebeden en congregatiegebeden op te schorten om het volk te beschermen tegen het Corona-virus

Alle lof zij Allah, Hij die uniek is, en de vrede zij met degene die de laatste der profeten is. Na het lofprijzen van Allah en de zegenwens op de geliefde Profeet ﷺ verklaart het comité van grootgeleerden van Al-Azhar:

In het licht van de berichtgevingen en rapporten van de gezondheidsinstanties, inzake (Corona-Covid 19) welke nu de vorm heeft aangenomen van een wereldwijde pandemie, is duidelijk dat het gevaar van het virus schuilt in het aspect dat het snel en met gemak verspreidt wordt, daarnaast dat een besmette persoon niet direct de symptomen vertoont waaraan de ziekte herkend kan worden, en hiermee de ziekte op verscheidene plekken onbewust verspreid kan worden.

Een van de nobele doelstellingen van de islamitische wetgeving is om individuen te beschermen, en hen te waarborgen tegen elke vorm van gevaar en schade.

Het comité van grootgeleerden van Al-Azhar verklaart, berustend op zijn islamitische verantwoordelijkheid, dat het islamitisch is toegestaan om de Jumuah en congregatie gebeden in een land op te schorten, uit vrees dat het virus (verder) verspreidt onder de bevolking.

Het is vereist op zieken en ouderen (risicogroepen) thuis te blijven, en dat zij zich houden aan de voorzorgsmaatregelen die door de bevoegde autoriteiten zijn verkondigd. Dit houdt in dat zij niet uitgaan voor de vrijdag- of congregatiegebeden.

Dit besluit volgt op de verklaring van de specialisten (medici en virologen), de officiële statistieken aantonen inzake de verspreiding en het bewijs dat deze ziekte heeft geleidt tot de dood van velen. Het vaststellen van de risico van deze epidemie is islamitisch gezien genoeg op basis van sterke overtuiging (al-Zann al-Ghalib) en wat aangetoond is middels praktijk en ervaring: hoge besmettingspercentage, mogelijke contaminatie en infectie en het muteren van het virus.

De autoriteiten in een land, die zorg dragen voor de welgesteldheid van een volk, dienen alle nodige maatregelen te treffen ter preventie van verspreiding van het virus.

De Schriftgeleerden en onderzoekers zijn het erover eens dat de regel van kracht is: hetgeen verwacht wordt of aan is te komen neemt de regel van wat nu geldt; en dat het waarborgen van de gezondheid en welgesteldheid van de mens een van de grootste doelen is van de islamitische wetgeving.

De islamitische rechtsgeldigheid van het opschorten van het vrijdaggebed, congregatiegebeden en stopzetten daarvan, met het oog op voorkoming van verspreiding van een epidemie volgt uit wat overgeleverd is in de Sahihayn:

«أن عَبْدَ اللهِ بْنَ عَبَّاسٍ قال لِمُؤَذِّنِهِ فِي يَوْمٍ مَطِيرٍ: إِذَا قُلْتَ: أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللهِ، فَلاَ تَقُلْ حَيّ عَلَى الصَّلاَةِ، قُلْ: صَلُّوا فِي بُيُوتِكُمْ، فَكَأَنَّ النَّاسَ اسْتَنْكَرُوا، قَالَ: فَعَلَهُ مَنْ هُوَ خَيْرٌ مِنِّي، إِنَّ الْجُمُعَةَ عَزْمَةٌ، وَإِنِّي كَرِهْتُ أَنْ أُحْرِجَكُمْ، فَتَمْشُونَ فِي الطِّينِ وَالدَّحَضِ

Abdullah b. Abbas levert over dat hij tegen de omroeper op een regenachtige dag zei: Wanneer je hebt verklaard: “Ash-hadu al-laa ilaha illallaah, Ash-hadu anna Muhammad-ar-Rasuloellah” zeg dan niet Hayya Alas-Salah “Kom tot het gebed”, maar roep: Sallu fi Buyutikum “Verricht het gebed in jullie huizen”. De overleveraar zei dat de mensen dit niet correct vonden. Ibn Abbas zei: “Verbazen jullie je om dit?! Voorzeker heeft iemand die beter is dan ik (namelijk de Profeet Muhammad) dit eerder gedaan! Het Jumuah is voorzeker verplicht, maar ik vind het niet correct dat ik jullie (verplicht) tot het uitkomen van jullie huizen en dat jullie lopen in modder en op glad grond.”

De Hadith geeft aan om de congregatie na te laten vanwege ontberingen en moeilijkheden die veroorzaakt werd door regen. Er is geen twijfel dat het risico van besmetting bij dit virus groter is dan de ontberingen bij regen voor het gaan naar de gebedshuizen. Hierop is de overduidelijk islamitische toestemming begrepen om het vrijdaggebed in de moskeeën na te laten wanneer een epidemie plaatsvindt. Het toepassen van deze regel is hierom islamitisch legaal en wordt onderkend met simpele rede en middels deductie van de wetgeving.
Het juridische alternatief op het Jumuah-gebed is de vier rak’at thuis tijdens Zuhr, of daar waar het niet druk is.

Daarnaast hebben de Fuqaha duidelijk vermeld dat angst voor leven, verlies van geld of familie een geldig excuus is om het congregatiegebed na te laten.

Baserend op de overlevering van Abu Dawood op gezag van Ibn Abbas vertelt hij dat de geliefde Profeet ﷺ heeft vermeld:

«مَنْ سَمِعَ المنادِيَ فَلَمْ يَمْنَعْهُ مِنَ اتِّبَاعِهِ، عُذْرٌ»، قَالُوا: وَمَا الْعُذْرُ؟ قَالَ: «خَوْفٌ أَوْ مَرَضٌ، لَمْ تُقْبَلْ مِنْهُ الصَّلَاةُ الَّتِي صَلَّى».

“Degene die de omroeper tot het gebed heeft gehoord en niet weerhouden was tot het congregatiegebed middels een excuus – er werd gevraagd wat een excuus is, waarop vermeld werd: angst of ziekte – het gebed welke hij dan heeft verricht zal dan niet geaccepteerd zijn.”

Zo is er ook overgeleverd door de Shaykhayn in hun Sahih in de Hadith van Abd al-Rahman b. Awf dat hij van de geliefde Profeet ﷺ heeft gehoord:

«إِذَا سَمِعْتُمْ بِهِ بِأَرْض فَلاَ تَقْدَمُوا عَلَيْهِ، وَإِذَا وَقَعَ بِأَرْضٍ وَأَنْتُمْ بِهَا فَلاَ تَخْرُجُوا فِرَارًا مِنْهُ».

“Als je hoort dat het (plaag) in een gebied is uitgebroken, betreed het dan niet. Echter wanneer het (plaag) uitbreekt in een land waar je in begeeft, vertrek er dan ook niet van.”

De nobele Profeet ﷺ heeft het daarnaast afgeraden om anderen nadeel te bezorgen op plaatsen waar mensen bijeenkomen.

فعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضي الله عنهما قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا فَلْيَعْتَزِلْنَا، أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ» متفق عليه.

Zo levert Jabir b. Abdullah over dat de geliefde profeet ﷺ heeft vermeld: “Wie knoflook of ui eet, laat hem zich van ons isoleren / onze moskee vermijden, en laat hem in zijn huis blijven.” Overgeleverd door Muslim en Bukhari.

Wat opgemerkt moet worden is dat in de Hadith gesproken wordt om een lichte nadeel, doch heeft geleid tot het nalaten van het gebed. Het zou dan in overmaat moeten gelden in het geval van een pandemie welke zich daarnaast zeer snel (zonder te waarnemen) verspreidt, en resulteert in een ongekende ramp. We zoeken onze toevlucht bij Allah hiervan.

Het angst welke zich nu heeft bewerkstelligd is onderbouwd vanwege de snelle verspreiding van het virus, de potentie ervan tot doden en het gebrek tot een effectieve behandeling ervoor. Dit is de reden dat de moslim geëxcuseerd wordt van het bijeenkomen tot het vrijdaggebed of een congregatiegebed.

* Dienovereenkomstig: Verklaart het comité van grootgeleerden van Al-Azhar:

Het is principieel vanuit de islam toegestaan ​​om het bijeenkomen tot het vrijdagsgebed en de congregatiegebeden tijdelijk op te schorten, zeker wanneer een congregatie leidt tot de verspreiding van dit levensgevaarlijke virus.

Het comité wil daarnaast graag op de volgende drie zaken attenderen:

De eerste:
Het is verplicht om het oproep tot het gebed te doen voor elk gebed in de moskee, zelfs in het geval dat de congregatie tot het vrijdagsgebed en het congregatiegebed is opgeschort. Het is toegestaan ​​dat de omroeper dan bij elke Azan oproept: “Sallu fi Buyutikum (Bid het gebed in jullie huizen)”

De tweede:
Voor de mensen die in een huis wonen kunnen onderling in een Jama’ah bidden, omdat het niet vereist is dat de Jama’ah in een moskee hoeft te zijn totdat het gevaar van de epidemie geweken is.

Ten derde:
Alle burgers dienen zich wettelijk te houden aan de instructie en uitleg van de gezondheidsautoriteiten om de verspreiding van het virus te beperken en het te elimineren, en informatie in te winnen van de officiële bronnen, en de valse geruchten te vermijden die angst inboezemen, onrust veroorzaken en zorgen voor verwarring.

Het comité van grootgeleerden van Al-Azhar roept de moslims op tot het onderhouden van het gebed en het afsmeken tot God – de Almachtige – met nederigheid voor de steun en hulp van de zieken, het verrichten van vrijwillige en goede daden, zodat Allah de plaag van de wereld opheft, en ons land en alle mensen redt van deze epidemie, ziekten en kwalen. Hij is de beste aan wie gevraagd wordt en de grootste hoop.

Voorzeker is Allah de beste beschermer en de meest barmhartige.

Het comité van grootgeleerden van Al-Azhar

Zondag 15/3/2020 AD

Vertaald: Mohamed Yaseen Khan al-Azhari

Lees ook: https://alhusayn.nl/preventieve-maatregelen-tegen-een-epidemie-in-het-licht-van-de-sunnah/

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Preventieve maatregelen tegen een epidemie in het licht van de Sunnah

Preventieve maatregelen tegen een epidemie in het licht van de Sunnah

Dit artikel is oorspronkelijk verschenen via Al-Azhar en is in een korte tijd vertaald met een aantal eigen opmerkingen. Het artikel geeft een valide opinie weer en pretendeert niet dat dit de enigste interpretatie is.

De opkomst van plagen en ziekten is niet iets wat onbekend is. Zo hebben de geleerden van de islam een aantal richtlijnen opgesteld om verspreiding van ziektes te voorkomen. Ik wil er op aanduiden dat de gebruikte Ahadith in uitleg kunnen verschillen. Hetgeen hier beoogd wordt is slechts het geven van een advies baserend op een valide interpretatie.

Met betrekking tot het voorkomen van verspreiding van ziektes geven geleerden het volgende mee als aanbeveling.

Ten eerste:

Begeef je niet op plekken of gebieden waar epidemieën wijdverspreid zijn en laat je niet inmengen met de plaatselijke mensen van een rampgebied.

فعن أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أنه قال: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُورِدَنَّ –أي يحضرن ويأتين بإبله- مُمْرِضٌ- من له إبل مرضى- عَلَى مُصِحٍّ- من كانت إبله صحيحة -» أخرجه البخاري

Zo is er overgeleverd door Abu Hurairah, hij zegt: De profeet ﷺ heeft vermeld: “Niemand zou de zieke vee (kameel) bij de niet-zieke (kameel) moeten brengen.”[1] Overgeleverd door Bukhari.

Hierop baserend zou iemand die de symptomen van een virus kent, moeten vermijden zich in te laten mengen op plaatsen van bijeenkomsten zoals scholen, universiteiten, markten en transportmiddelen. Dit is om te voorkomen dat infecties zich makkelijk verspreiden.

De nobele Profeet ﷺ heeft het daarnaast afgeraden om anderen nadeel te bezorgen op plaatsen waar mensen bijeenkomen.

فعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضي الله عنهما قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا فَلْيَعْتَزِلْنَا، أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ» متفق عليه.

Zo levert Jabir b. Abdullah over dat de geliefde profeet ﷺ heeft vermeld: “Wie knoflook of ui eet, laat hem zich van ons isoleren / onze moskee vermijden, en laat hem in zijn huis blijven.” Overgeleverd door Muslim en Bukhari.

وعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا ضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ» أخرجه ابن ماجه

Ibn Abbas levert over dat de geliefde Profeet ﷺ heeft vermeld: “Het is niet toegestaan om jezelf schade aan te brengen, noch toegestaan schade tot anderen aan te brengen. “. Overgeleverd door Ibn Majah.

Ten tweede:

Het was het praktijk van de geliefde Profeet ﷺ dat als hij nieste hij zijn hand of kleding over zijn mond deed. Hij dempte hiernaast het geluid hiermee.

فعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه: «أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَطَسَ غَطَّى وَجْهَهُ بِيَدِهِ أَوْ بِثَوْبِهِ وَغَضَّ بِهَا صَوْتَهُ» أخرجه الترمذي.

Het is overgeleverd van Abu Hurayrah, moge Allah tevreden zijn met hem, dat de profeet ﷺ, placht zijn gezicht met zijn hand te bedekken wanneer hij nieste of deed dit met zijn kleding, en hiermee zijn geluid dempte. Overgeleverd door Tirmidhi.

Ten derde:

Iemand dient zich te weerhouden van spugen op de wegen en plaatsen waar mensen passeren. Omdat dezelfde spuug wanneer het droogt zich vermengt met de wind en hiermee ziektes kunnen verspreiden.

عن أَنَس بْن مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «البُزَاقُ فِي المَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا».

Al-Bukhari en Muslim leveren over dat Anas Bin Malik, zei dat de geliefde profeet ﷺ heeft vermeld: “Spugen in de moskee is een overtreding en zijn vereffening is het begraven ervan.”[2]

وروى ابن سعد في (الطبقات الكبرى: 7/ 351): أَقْبَلَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ يَوْمًا يَسِيرُ وَابْنُ سَنْدَر مَعَهُمْ، فَكَانَ ابْنُ سَنْدَرٍ وَنَفَرٌ مَعَهُ يَسِيرُونَ بَيْنَ يَدَيْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَأَثَارُوا الْغُبَارَ فَجَعَلَ عَمْرٌو طَرَفَ عِمَامَتِهِ عَلَى أَنْفِهِ، ثُمَّ قَالَ: اتَّقُوا الْغُبَارَ فَإِنَّهُ أَوْشَكُ شَيْءٍ دُخُولًا، وَأَبْعَدُهُ خُرُوجًا، وَإِذَا وَقَعَ عَلَى الرَّيَّةِ صَارَ نَسَمَةً –والمعنى أن التراب سريع الدخول بطيء الخروج وإذا وصل للرئة ضَيَّقَ التنفس-. اهـــ

Verteld door Ibn Sa`d in (al-Tabaqat al-Kubra: 7/351): Amr Ibn al-Aas kwam op een zekere dag aan en de zoon van Sadar was met hen samen. Ibn Sandar en een groep mensen waren voor Amr b. al-As. Hierop vloog er veel stof op, waarop Amr de stof van zijn tulbad op zijn neus plaatste. Hierop zij Amr bin al-As pas op van stof omdat het heel snel binnentreedt en moeilijk weg is te halen. Wanneer het de longen intreedt wordt hierdoor het ademen bemoeilijkt.

Ten vierde:

Bedek de eetborden en bekers, laat ze niet open achter, omdat de micro-organismen via kleine deeltjes via de lucht overgedragen kunnen worden. Dit is ook om te voorkomen dat insecten over de borden en bekers lopen.

فعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَمِّرُوا الآنِيَةَ-أي غطوها-، وَأَجِيفُوا-أي أغلقوا- الأَبْوَابَ، وَأَطْفِئُوا المَصَابِيحَ؛ فَإِنَّ الفُوَيْسِقَةَ –أي الفأرة- رُبَّمَا جَرَّتِ فَأَحْرَقَتْ أَهْلَ البَيْتِ» أخرجه البخاري.

Het is overgeleverd van Jabir bin Abdullah, dat de geliefde Profeet ﷺ heeft vermeld: “Bedek het serviesgoed, sluit de deuren en doe de lantaarns uit, omdat een muis wellicht de kaars om laat vallen waardoor de inwoners van het huis verbranden.” Overgeleverd door Bukhari.

Ten vijfde:

Het weerhouden van blazen op eten of drinken. Zo ook het niet ademen in servies.

فعَنْ أَبِي قَتَادَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلا يَتَنَفَّسْ فِي الإِنَاءِ» أخرجه البخاري

Op gezag van Abu Qatadah, hij zei dat de geliefde Profeet ﷺ vermeldde: “Wanneer iemand drinkt zou hij niet moeten blazen in serviesgoed.”

Evenzo niet drinken met de mond van een waterfles wanneer het gedeeld wordt met een ander.

فعن أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قال: «نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الشـُّرْبِ مِنْ فَمِ القِرْبَةِ أَوِ السِّقَاءِ» أخرجه البخاري.

Op gezag van Abu Huraira, de Profeet van Allah ﷺ keurde het drinken (met de mond) van de opening van een kruik of waterfles af. Overgeleverd door Bukhari.[3]

وعَنْه –أيضًا- رضي الله عنه قَالَ: أُحَدِّثُكُمْ بِأَشْيَاءَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِصَارٍ: «لَا يَشْرَبِ الرَّجُلُ مِنْ فَمِ السِّقَاءِ» أخرجه أحمد.

Ook van Abu Huraira – Ik bericht jullie iets namens de geliefde Profeet ﷺ over een kort bericht: “Laat iemand niet van de mond van een waterfles drinken.” Overgeleverd door Ahmad.

Ten zesde:

Degenen die werken in de horeca dienen extra op te letten op hygiënevoorschriften, omdat de gezondheid van mensen een vertrouwen is in hun handen en daarmee hun verantwoordelijkheid.

فعن معقل بن يسار رضي الله عنه أن رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قال: «مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللهُ رَعِيَّةً، يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إِلَّا حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ» متفق عليه

Op gezag van Maqal Bin Yasar dat de boodschapper van Allah ﷺ heeft vermeld: “Elke dienaar die aangesteld is over de kwesties van de mensen door Allah, wanneer deze dienaar sterft terwijl hij oneerlijk handelde (zijn verantwoordelijkheden niet na kwam), dan zal Allah het paradijs voor hem verboden maken.” Overeengekomen door Muslim en Bukhari

Ten zevende:

Vermijd omhelzingen en het geven van kussen, en zorg ervoor dat de handen schoon zijn wanneer je de handen schudt.

والحرص على نظافة الأيدي عند المصافحة؛ فعن أنس مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَحَدُنَا يَلْقَى صَدِيقَهُ أَيَنْحَنِي لَهُ؟ قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا». قَالَ: فَيَلْتَزِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ؟ قَالَ: «لَا». قَالَ: فَيُصَافِحُهُ؟ قَالَ: «نَعَمْ، إِنْ شَاءَ» أخرجه أحمد

Op gezag van Anas Malik, moge God tevreden met hem zijn, hij levert over dat een man zei: O Boodschapper van Allah ﷺ , wanneer een van ons zijn vriend ontmoet zou hij voor hem moeten buigen? De Profeet ﷺ antwoorde: “Nee.” Zou hij hem moeten omhelzen en kussen. Hij antwoorde: “Nee.” Zou hij dan zijn handen met hem moeten schudden? Hierop antwoorde de Profeet ﷺ: “Ja indien hij het wil.”[4] Overgeleverd door Ahmad.

Noot:

Religieuze bijeenkomsten zoals Djumuah:

In geval van bijeenkomsten in de moskee zoals bij Djumuah, is bij een eventuele besmettingsgevaar verstandig de volgende adviezen in acht te nemen:

  • Wanneer je hoest in het gebed, hoest of nies in de binnenkant van je elleboog;
  • Het schudden van de handen na het gebed is geen vereiste;
  • Verricht de Wudu vooraf elk gebed zelfs als je al de reinheidsstatus had.

# voorkomen

# Al-Azhar al-Sharif

# Elektronische Fatwas

«

التدابيرُ الوقائيةُ للحَدِّ من انتشارِ العَدْوَى»

لقد وضع الإسلامُ تدابيرَ وِقائيَّةً للحدِّ من انتشار الأمراض والأوبئة، وأرشد إلى الأخذ بها، والتي منها:

أولًا: عدم التواجد في الأماكن التي تنتشر فيها الأوبئة، وعدم الاختلاط بأهلها؛ فعن أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه أنه قال: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا يُورِدَنَّ –أي يحضرن ويأتين بإبله- مُمْرِضٌ- من له إبل مرضى- عَلَى مُصِحٍّ- من كانت إبله صحيحة -» أخرجه البخاري.

وكذلك يجب على من أحس بشيء من أعراض المرض أن يتجنب الاختلاط بالناس في أماكن التجمعات كالمدارس والجامعات والأسواق ووسائل المواصلات حيث يمكن انتشار العدوى بسهولة؛ فقد نهى النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عن إلحاق الضرر بالناس في أماكن التجمعات، حتى في أبسط الأمور ؛ فعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رضي الله عنهما قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «مَنْ أَكَلَ ثُومًا أَوْ بَصَلًا فَلْيَعْتَزِلْنَا، أَوْ لِيَعْتَزِلْ مَسْجِدَنَا، وَلْيَقْعُدْ فِي بَيْتِهِ» متفق عليه. وعَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ رضي الله عنهما قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا ضَرَرَ وَلَا ضِرَارَ» أخرجه ابن ماجه.

ثانيًا: كان من هديه صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أنه إذا عطس وضع يده أو ثوبه على فمه، وخفض بها صوته؛ فعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه: «أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَطَسَ غَطَّى وَجْهَهُ بِيَدِهِ أَوْ بِثَوْبِهِ وَغَضَّ بِهَا صَوْتَهُ» أخرجه الترمذي.

ثالثًا: عدم البصق في الطرقات والأماكن التي يمر منها الناس؛ فإنه عندما يجف يختلط بالهواء وينشر الأمراض؛ فقد أخرج البخاريُّ ومسلمٌ عن أَنَس بْن مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «البُزَاقُ فِي المَسْجِدِ خَطِيئَةٌ وَكَفَّارَتُهَا دَفْنُهَا».
وروى ابن سعد في (الطبقات الكبرى: 7/ 351): أَقْبَلَ عَمْرُو بْنُ الْعَاصِ يَوْمًا يَسِيرُ وَابْنُ سَنْدَر مَعَهُمْ، فَكَانَ ابْنُ سَنْدَرٍ وَنَفَرٌ مَعَهُ يَسِيرُونَ بَيْنَ يَدَيْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ فَأَثَارُوا الْغُبَارَ فَجَعَلَ عَمْرٌو طَرَفَ عِمَامَتِهِ عَلَى أَنْفِهِ، ثُمَّ قَالَ: اتَّقُوا الْغُبَارَ فَإِنَّهُ أَوْشَكُ شَيْءٍ دُخُولًا، وَأَبْعَدُهُ خُرُوجًا، وَإِذَا وَقَعَ عَلَى الرَّيَّةِ صَارَ نَسَمَةً –والمعنى أن التراب سريع الدخول بطيء الخروج وإذا وصل للرئة ضَيَّقَ التنفس-. اهـــ

رابعًا: تغطية أواني الطعام والـشراب، وعدم تركها مكشوفة؛ لأن الميكروب ينتقل عن طريق الهواء المحمل بالرذاذ المعدي. وكذلك لحفظه من الحشرات التي قد تمر عليه؛ فعَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «خَمِّرُوا الآنِيَةَ-أي غطوها-، وَأَجِيفُوا-أي أغلقوا- الأَبْوَابَ، وَأَطْفِئُوا المَصَابِيحَ؛ فَإِنَّ الفُوَيْسِقَةَ –أي الفأرة- رُبَّمَا جَرَّتِ فَأَحْرَقَتْ أَهْلَ البَيْتِ» أخرجه البخاري.

خامسًا: عدم النفث في الطعام أو الشراب، وكذلك عدم التنفس في الآنية؛ فعَنْ أَبِي قَتَادَةَ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «إِذَا شَرِبَ أَحَدُكُمْ فَلا يَتَنَفَّسْ فِي الإِنَاءِ» أخرجه البخاري.
وكذلك عدم الشرب من فم السقاء إذا كان يشاركه فيه غيره؛ فعن أَبي هُرَيْرَةَ رضي الله عنه قال: «نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنِ الشـُّرْبِ مِنْ فَمِ القِرْبَةِ أَوِ السِّقَاءِ» أخرجه البخاري. وعَنْه –أيضًا- رضي الله عنه قَالَ: أُحَدِّثُكُمْ بِأَشْيَاءَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قِصَارٍ: «لَا يَشْرَبِ الرَّجُلُ مِنْ فَمِ السِّقَاءِ» أخرجه أحمد.

سادسًا: حرص العاملين في مجال صناعة الأطعمة وبيعها على النظافة؛ لأن صحة الناس أمانة في أعناقهم؛ فعن معقل بن يسار رضي الله عنه أن رَسُولَ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قال: «مَا مِنْ عَبْدٍ يَسْتَرْعِيهِ اللهُ رَعِيَّةً، يَمُوتُ يَوْمَ يَمُوتُ وَهُوَ غَاشٌّ لِرَعِيَّتِهِ، إِلَّا حَرَّمَ اللهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ» متفق عليه.

سابعًا: تجنب العناق والتقبيل، والحرص على نظافة الأيدي عند المصافحة؛ فعن أنس مَالِكٍ رضي الله عنه قَالَ: قَالَ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللهِ، أَحَدُنَا يَلْقَى صَدِيقَهُ أَيَنْحَنِي لَهُ؟ قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: «لَا». قَالَ: فَيَلْتَزِمُهُ وَيُقَبِّلُهُ؟ قَالَ: «لَا». قَالَ: فَيُصَافِحُهُ؟ قَالَ: «نَعَمْ، إِنْ شَاءَ» أخرجه أحمد.

#وقاية
#الأزهر_الشريف
#الفتاوى_الإلكترونية

[1] Ondanks dat geleerden verschillen in het overdraagbare karakter van een ziekte, is er hier een geldig meningsverschil over. De Hadith van Laa Adwa, namelijk dat een ziekte niet overdraagbaar is wordt ook geïnterpreteerd als dat een ziekte op zichzelf niet verspreidt dan alleen als Allah dat schept. De uitspraken zijn derhalve niet tegenstrijdig. In het licht van de overige Ahadith wordt het duidelijk dat het overdragen van ziektes iets is waarmee rekening gehouden wordt, dat dit namelijk iets is dat Allah schept en niet dat de ziekte zelf het effect schept, of dat Allah de ziekte een kracht schonk waarmee het schept. Alleen Allah is de schepper van alles.

[2] De uitleggers van de Hadith vermelden een andere insteek van deze Hadith waarbij ze indiceren dat er overleveringen zijn die aanduiden op richtlijnen voor wanneer en waar er gespuugd kan worden. (Umdah van Badr al-Din al-Ayniyy) De insteek van het artikel is slechts het toelichten van een valide opinie dat in het licht van een epidemie er ontdaan moet worden van enige verspreiding daarvan in een moskee.

[3] Er zijn conflicterende Ahadith die aanduiden dat de geliefde Profeet ﷺ dit wel toestond middels zijn eigen handelen. De geleerden verenigen deze door de Ahadith die duiden op de legaliteit ervan dat die gelden voor een overmachtssituatie wanneer iemand dus niet in staat is om middels een beker of middels de handen te drinken. Zie Umdah al-Qari van Badr al-Din al-Ayniyy.

[4] Er zijn overige redenen en voorwaarden genoemd door de geleerden over wanneer het niet ongewenst of Haram is om de persoon te kussen of te omhelzen. De geleerden verschillen hiervan van mening. De insteek van het onderzoek is om aan te tonen dat het kussen of omhelzen niet een vereiste is in de islam, maar in omstandigheden ervan afgeweken kan worden. Het schudden van de handen na het gebed is niet vereist maar kan in situaties van afgeweken worden.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Is het verplicht om een Hijab aan te doen voor vrouwen? Al-Azhar UK

#Fatwa

Question

Muslim women have recently commemorated a day called “World hijab day”. With all such debate going around Muslim women’s attire, what is the legal ruling regarding hijab and whether it is obligatory in the Shari‘ah?

Answer

It is obligatory for every Muslim woman who has reached puberty to wear the hijab. This ruling is established in the Quran, Sunnah, and by the consensus of the Muslim community. 
In the Quran, God the Almighty says, “O Prophet, tell your wives, your daughters, and women believers to make their outer garments hang low over them” (33:59). 
In the Prophetic traditions, the Prophet (peace and blessings be upon him) said, “O, Asmaa! If a woman reaches menarche nothing should be seen [of her body] except this and this,” and he pointed to her face and hands.” [Abu Dawud, al-Sunan]

This is also the consensus of the Muslims from the earliest generations and their successors. It is necessarily known to all Muslims to be obligatory in religion.

God the Almighty knows best.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Was de profeet Muhammad ﷺ een schepsel van Licht (Nur)? UK

Wat is de correcte opinie over de creatie van de geliefde Profeet ﷺ alszijnde de eerste schepping?

Een vooraanstaande Maliki geleerde als Sh Mustafa Ahmad b. al-Uqbawi vermeldt hierover in zijn Aqeedahwerk:

“…zoals de Nur van onze leider Muhammad vrede en zegeningen zij met hem, en zijn Ruh, zijn beiden vergankelijk en gecreerd na de non-existentie. Wat betreft de uitspraak dat de Nur van de Profeet uit het Wezen van Allah is geschapen, dit is in de context dat Allah hem geschapen heeft zonder enig tussenmiddel, dus zonder vader, zonder moeder, zonder leem. Het is dus niet zo dat hij uit het Wezen van Allah is geschapen wat vals is, en onlogisch.”

Er zijn hiernaast vele overleveringen die vermelden over het bestaan van het wezen van de Profeet Muhammad ﷺ vooraf zijn menselijke geboorte via vrouwe Aminah.

Over dit standpunt heeft de Dar al-Ifta van Al-Azhar twee uitgebreide artikelen toegewijd die hetgeen in het licht van Hadithkunde toelicht.

(De Nur van de geliefde Profeet als een fysiek licht en als de eerste creatie accepteren is echter geen Aqeedahkwestie. Een ontkenner hiervan valt dus niet buiten de Ahl al-Sunnah.)

Was Prophet Muhammad ﷺ created from light?

Some Sufi books describe the Prophet (peace and blessings be upon him) as created from light. Yet, those who call themselves the people of Hadith maintain that these are false hadiths. Who is correct?

Answer

The Shari’ah describes the Prophet (peace and blessings be upon him and his family) as a light as well as a human being to whom God Almighty sent the revelation. This means that he was a human being who possessed special attributes of perfection that fit him as the greatest and best of all prophets and messengers. Thus, there is no contradiction between Prophet Muhammad being from both light and a human being.

The Quran and Sunnah describe the Prophet (peace and blessings be upon him and his family) as a light. 
The Quran

– “A light has now come to you from God, and a scripture making things clear” (Quran 5: 15).

– “And one who invites to God, by His permission, and an illuminating lamp. (Quran 33: 15).

The Sunnah

Al-Nasai’ and al-Tabarani reported that the Companions (may God be pleased with them) used to say that the face of the Prophet (peace and blessings be upon him and his family) was [bright] like the moon.

– The Prophet (peace and blessings be upon him and his family) said, “When my mother conceived me, she saw a light that illuminated the palaces of Bosra in Syria” (IbnHisham in al-Sira and al-Tabari in his History).

– The Companions (may God be pleased with them) said that when the Prophet (peace and blessings be upon him and his family) first entered Medina, he illuminated everything in it, and when he died the light disappeared (Ahmed, al-Tirmidhi, ibnMajah and ibn Hibban).

There are likewise Prophetic and non-Prophetic traditions proving that the Prophet (peace and blessings be upon him) was physically and spiritually a light in himself and luminous (i.e. provides things around him with light).

• There is no contradiction between Prophet’s Muhammad being a light and a human. We must admit that the Prophet’s light was physical and this comes in conformity with the principles of creed. At the same time, it is impermissible to deny that he (peace and blessings be upon him) was a human being because it contradicts what is clearly revealed in the Quran. God Almighty says, “Say, “I am only a man like you, to whom has been revealed that your god is one God” (Quran 18: 110).

Thus, we have to ascribe to the Prophet (peace and blessings be upon him) what God Almighty ascribed to him i.e. to admit that he (peace and blessings be upon him) was and still is an illuminating light and a human being as well.
The hadith in which the Prophet said, “Oh Jabir! The first thing God created was the light of your Prophet” is classified by scholars of hadith as weak and unauthentic. 
– There is nothing mentioned in the Shari’ah that denies that the Prophet (peace and blessings be upon him and his family) was the first of lights God created. However, it is known that the pen and the Throne were the first lights created regardless of whichever comes first. Imam al-‘Ajluni said in Kashf al-Khafa’: “It is said that the first lights God created was my light [the Prophet’s] together with the rest of lights. It is narrated in Ahkam ibn al-Qattan through ibn Marzouk on behalf of ‘Ali ibn Hussein who narrated through his father who narrated through his grandfather that the Prophet (peace and blessings be upon him) said, “I was a light in the hands of my Lord fourteen thousands years before He created Adam.”
– The luminary and Maliki scholar, al-Dardeer explained the hadith, “Oh Jabir! The first thing God created was the light of your Prophet” in al-Sharh al-Saghir and said, “The light of the Prophet (peace and blessings be upon him) is the source of all lights and objects as he said to Jabir (may God be pleased with him): “The first light God created from His light was the light of your Prophet.” This means that the Prophet’s light is the intermediary in all creatures.”

– God created multiple realms that include the ‘alam al-shahadah (the visible realm), alam al-ghayb (the unseen), al-arwah (the souls), al-jinn (the the jinns), and al-mala`ikah (the angels).

– God Almighty created all lights and the Prophet’s light may be the first of which the rest of lights spread among humans in ‘alam al-arwah.

– If the Prophet (peace and blessings be upon him) was the first light created by God, this means that his light is derived from God Who described Himself as Light, “God is the Light of the heavens and the earth” (Quran 24: 35). This means that Prophet Muhammad (peace and blessings be upon him) was not created from the light of another creature, but it was God Almighty Who created him and there is a difference between the Creator and the creature.
And God Almighty knows best.

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Het huwelijk van de Profeet met de jonge A-ishah

(Het artikel is oorspronkelijk verschenen in een kantnoot van het boek: Seerah van de Profeet Muhammad (vrede zij met hem) gratis uitgegeven door Qur’an-instituut al-Husayn.)

Het gezegende huwelijk van de geliefde Profeet met de 6-a-7 jarige ᶜĀ-ishah, is één van de meest besproken huwelijken van deze tijd. Moslims verheugen zich over dat de moeder der gelovigen ᶜĀ-ishah (onze moeder) de eer heeft gehad zich vanaf haar zesjarige leeftijd te mogen vertoeven in het hof van de geliefde Profeet . Het wordt daarom ook gerekend tot één van haar voortreffelijkheden. Toch zijn er in deze tijd individuen die het gezegende huwelijk als reden aanvoeren om de geliefde Profeet  te beschuldigen van oneervol en immoreel gedrag.

Ze beseffen niet dat de bronnen van de islam die spreken over de legaliteit van een huwelijk met een minderjarige, met doorslaggevende bronnen zijn bewezen.

U zult hierbij een artikel lezen dat het morele aspect van het handelen van de geliefde Profeet behandelt, waarbij hij een huwelijk aanging met Ā-ishah. Het beoogt geen Hadīthkundige ontleding daarvan, wat echter wel het onderwerp zal zijn in een apart artikel op de website van Qurʹān-instituut al-Husayn: De voortreffelijkheid van Ā-ishah op 6-a-7 jarige leeftijd. We zullen dit artikel in twee delen opsplitsen:     
Het eerste gedeelte van het artikel is bedoeld voor de moslim die gelooft in de waarachtigheid van de Qur
ʹān en in de vermeldingen van de nobele Profeet . Omdat een moslim beide zaken al geaccepteerd heeft als een absolute maatstaf, zou er normaliter geen behoefte moeten zijn aan een rationele uitleg. Omdat voor een moslim is het voldoende dat hij weet of een voorschrift van Allāh afkomstig is en of de Profeet zo’n huwelijk toegestaan en of gepraktiseerd heeft. Ondanks dat kan een rationele uitleg wel bijdragen aan een sterker geloof (Itminān al-Qalb).      Het tweede deel van het artikel is bedoeld voor de niet-moslim, die de Profeet Muhammad nog niet heeft weten te accepteren als een gezant van God, of twijfelt aan zijn morele karakter. Het is in dat gedeelte dat we de moraliteit van het huwelijk van hem met een minderjarige, middels rationele bewijsvoering zullen trachten aan te tonen. Middels bewijsvoering zal aangetoond worden dat het verheven karakter van Profeet Muhammad  rein van en ver verheven is boven hetgeen van waar hij van wordt beschuldigd, en sterker nog onrechtmatig slachtoffer is van smaad en laster.

Klik op de link om het artikel te downloaden en te lezen.

Titel: Het huwelijk van de Profeet  met de jonge A-ishah
Auteur: Mohamed Yaseen Khan al-Azhari
Pagina’s: 14
Vrede en zegeninen zij met de geliefde Profeet en met zijn reine echtgenotes.
Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Vrouwenerfenis in de Islam een rationeel betoog – Al-Azhar (UK)

Onlangs is er poging gedaan door modernisten om de nobele wetgeving van de geliefde profeet Mohammed vrede zij met hem te ondermijnen. Vanwege hun onbegrip en beperkte kennis hebben zij de goddelijke en profetische wijsheden niet kunnen achterhalen. Het heeft zelfs geleid tot het denigreren van bepaalde aspecten van de wetgeving zoals erfrecht. Moge Allah hen leiden. Het is hierom dat er een verklaring en uitleg is uitgebracht namens de geleerden van Al-Azhar die de kwestie toelichten.

In de islam zijn bepaalde aspecten van de reine wetgeving met doorslaggevende bronnen vast komen te staan die daarnaast eenduidig zijn, waardoor een herinterpretatie daarin niet mogelijk is. Deze aspecten van de wetgeving zijn derhalve geen onderwerp voor Idjtihad. Een van deze voorbeelden is de erfverdeling. Deze aspecten behoren tot de vereisten van het geloof en kunnen nimmer verworpen worden voor iemand die gelooft in al hetgeen gekomen is van de nobele Profeet Vrede zij met hem.

Er zijn inderdaad ook bepaalde aspecten van de wetgeving die middels Zann (niet eenduidig niet doorslaggevend) zijn vastkomen te staan en zijn derhalve vatbaar voor Idjtihad, thans de reden dat de juristen onderling verschilden van mening.

Het past een moslim om op de hoogte te zijn van de zaken welke behoren tot de vereisten der geloof zodat het volk niet ten prooi valt in de valse retoriek van hen die plachten de boodschap van de nobele Profeet Vrede zij met hem te ondermijnen.

In het onderstaande Engelse artikel kunt u een toelichting vinden van Al-Azhar die de rationele argumenten en uitleg inzake erfverdeling toelicht.

Geparafraseerd.

Praise be to Allah. May Allah’s peace and blessings be upon Prophet Muhammad.

The Islamic Sharia is unique in nature, for it is effective and valid beyond times and places. As a sign of flexibility, it considers all conditions of people, given their diverse cases and differences. This flexibility is not a feature of all texts of Sharia; some texts are constantly invariable and inalterable; they are not open for further human reasoning, such as the texts related to faith, worship and morality.

The Islamic texts of inheritance belong to this definite section, which accepts no human reasoning or change. Allah, the Almighty, has prescribed its rules and norms himself for their importance and significance. The noble Sharia has explained this area and removed all causes of conflict and discord, but fake claims, objections, and accusations of being unfair and biased never ended. Before we clarify the philosophy of the distribution of inheritance in Islam, the following points must be clarified:
First: A Muslim, who truly submits to Allah—the Almighty, with firm and sincere faith in Allah as his Lord, and in Muhammad as his Prophet—finds it enough to know that Allah—the Almighty, is the One who commands these laws, so s/he would accept them.
Second: It is essential to understand the difference between justice and equality. The achievement of justice depends on achieving equality.
Third: If we want to demonstrate the philosophy of inheritance in Islam, especially the inheritance of women, we should not lose sight of the reality of other nations regarding the same issue.
Fourth: Islam had excelled other positive laws and legislations in relation to giving women fair treatment and equal rights through the following:
1. Islam has abrogated all unfair practices against women, especially in the area of inheritance. The Holy Qur’an refers to some of these unfair practices saying, “O believers! You are forbidden to inherit women against their will. Nor should you treat them with harshness to take away part of the dower you have given them” (Qur’an 4:19)”
2. Islam has granted women the right to guardianship over her property, giving her an independent financial competency to undertake liabilities and receive rights. Allah, the Almighty, said, “To men is allotted what they earn, and to women what they earn, and ask Allah of His bounty. For Allah has full knowledge of all things” (Qur’an 4:32).
3. Islam has declared women qualified to conclude all financial contracts by themselves, such as contracts of sales, pawns, partnerships, etc. The Prophet even said, “Woman are the counterpart of men” (Abu Dawud and al-Tirmidhi).
4. Islam has given women specific shares in the estate of the deceased. Allah, the Almighty, says, “Men shall have a portion of what the parents and the near relatives leave, and women shall have a portion of what the parents and the near relatives leave, whether there is little or much of it; a stated portion” (Qur’an 4:7).
To sum up, men and women have equal rights under Islam to earn money, work, wages, and financial dues.

Actually, the system of inheritance has an independent philosophy, which can be summarized through the following points:
First: The claim that Islamic inheritance system gives males as much as double the share of female’s share is misleading and untrue. Investigating the details of inheritance system proves a woman may, in some cases, receive more than men or receive the same share of men. Or she may be entitled to a share in inheritance while men have nothing, which occurs in more than thirty cases. She receives half of man’s share in four cases only.
Second: The variation of shares in the Islamic system of inheritance has nothing to do with masculinity or femininity at all. In fact, it depends on three factors:
1. The degree of kinship: the closer the degree a person has to the deceased person, the greater the share of inheritance s/he receives.
2. The position of the inheriting generation; the younger the inheriting generation, the greater share they receive. Thus, the share of the deceased’s son is bigger than the deceased’s father even if the son is still an infant for s/he is in more need of money.
3. Costs and financial burdens: In case the degree of kinship and the inheriting generation are equal, shares vary in line with the expected financial burdens of inheritors. The legal maxims states that “Entitlement to profits goes in line with burdens and responsibilities undertaken i.e. profits are parallel to the legally imposed burdens and duties.
Third: Islam, upon the time of revelation, observed the realities of people’s life and reformed imbalance. It educated the arrogant pre-Islamic people and turned them into a nation that keeps covenants, fulfills rights, and gives women the right to inheritance through a just and integrated legal system.
It is unforgettable here to stress that depriving women of heritage or forcing her to yield and abandon it for a sum of money or benefit is totally forbidden in Islam. Abu Bakrah narrated that the Messenger of Allah (Allah’s peace and blessings be upon him) said, “There is no sin whose punishment is more worthy that Allah hastens to apply it in this world, let alone what is in store for the sinner in the Hereafter, than tyranny and severing ties of kinship.” Undoubtedly, depriving a woman of her inheritance is a kind of severing ties of kinship and oppression, which incurs quick punishment in this life and in the hereafter as well.
Islam is a wholly integrated and perfectly inseparable religion. It is unfair to judge it without perfect implementation in life. The issue of inheritance is related to a series of other issues. This article is just an endeavor to highlight of these interrelated relationship to reconsider the situation from a different approach.
May Allah grant us good understanding, inclusive knowledge, and guide us to the right path.

#Women_Inheritance_In_Islam
#Islam_Women
#AlAzhar_Fatwa_Global_Center

Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email

Het herdenken van de Mawlid volgens Al-Azhar

Het herdenken van de geliefde Profeet Muhammad is een herhaalde fenomeen onder de Ahl al-Sunnah lieden. Vele grote geleerden door de eeuwen heen herdachten het. Tijdens het ottomaanse rijk was het zelfs een nationale dag welke uitbundig werd herdacht.

Dr. Shawki Allam, de Grand Mufti van Egypte uit Al Azhar vermeldt met betrekking tot de Mawlid het volgende:

“De geboorte van de Profeet  is een poort van goddelijke genade in de geschiedenis van de mens. Deze genade is onbeperkt, want het omvat het onderwijzen en begeleiden van de mens naar het rechte pad en het bevorderen van zowel zijn materiële als spirituele welzijn. Het is niet beperkt tot degenen die leefden in de tijd van de profeet , maar door de geschiedenis heen … “

Deze grote gunst van Allah namelijk de komst van de nobele Profeet onder de mensen staat daarom als symbool van rechtleiding, rechtvaardigheid en overige gunsten die Allah met hem meezond. Het is daarom dat Al Azhar maar sterker nog het volk van Egypte, Marokko, Turkije, India en Pakistan etc. deze dag uitbundig herdenken.

Er zijn echter richtlijnen hiervoor gesteld namens de Shariah. Het is namelijk niet toegestaan dat er tijdens bijeenkomsten zaken geschieden die tegen de godsdienst ingaan. Anders dan dat zijn ceremonies van Quran, lofliederen, Ahadithbijeenkomsten, het vrijwillge vasten en gebeden allen op zich in essentie toegestaan en daarom dus ook ter ere van de majestueuze geboortedag.

Hoe dit is bewezen heeft Sh Dr Ramadan al-Bouti een bijzonder mooie uitleg gegeven (engels vertaald):

Er zijn ondanks dit enkele uitspraken gedaan door geleerden die blijk geven dat het niet toegestaan zou zijn. Hierop heeft de sheikh al-islam Sh. Jalaluddin al-Suyuti een verduidelijkend onderzoek gepresenteerd (zie link hieronder) waarom een zulks standpunt verkeerd is.

Husn al-Maqasid – Sh. Jalalulddin al-Suyuti rh.

De schriftgeleerde sh Ahmad Rida Khan rh. schrijft voorts in een Risalah over de Qiyam ter ere van de Profeet, en beantwoordt een bezwaar:
 
The opinion that the Mawlid isn’t allowed? Or that it is a valid view to deem it as bad?
 
أما الحکم بحرمۃ ذٰلک التعظیم ومما نعتہ بدلیل عدم ذکرہ بالخصوص فی السنۃ فھو فاسد عند جمہور المحققین قال فی عین العلم والأسرار بالمساعدۃ فیمالم ینہ عنہ وصار معتادا بعد عصرھم حسنۃ وإن کان بدعۃ۲؎ إلخ اقول: والدلیل علٰی ھذا ماروی ابن مسعودرضی اﷲ تعالٰی عنہ مرفوعاً وموقوفاً ماراٰہ المسلمون حسنًا فھو عنداﷲ حسن۳؎
Regarding the Hukm that it is Haram or not allowed to perform acts in reverence to the Mawlid, solely because its not specifically mentioned in Ahadith, this stance is Fasid according the overall majority of the Muhaqqiqin. It’s mentioned in Ain Al Ilm that those things which were not present in the time of the Salaf but was practised by by the latter ones, if in accordance to it they experience joy and pleasure (like showing love and affection towards the greatest blessing Muhammad in these way) it is better even if it is Bid’ah… I say, the evidence for this is the Hadith which was narrated by Sayyiduna Abdullah b. Masud from the Holy Prophet ﷺ Marfu-an and Mawqufan: whatever the Muslim Ummah deem correct, is also correct in the court of Allah Al Mighty.
 
(۲؎ عین العلم الباب التاسع فی الصمت واٰفات اللسان امرت پریس لاہور ص۴۱۲)(۳؎ المستدرک للحاکم کتاب معرفۃ الصحابۃ دارالفکربیروت ۳/ ۷۸)
—-
فالمنکر لھذا مبتدع بدعۃ سیئۃ مذمومۃ لإنکارہ علی شیئ حسن عند اﷲ والمسلمین کماجاء فی حدیث ابن مسعود رضی اﷲ تعالٰی عنہ قال ماراٰہ المسلمون حسنا فھو عنداﷲ حسن والمراد من المسلمین ھٰھنا الذین کملوا الإسلام کالعلماء العالمین وعلماء العرب والمصروالشام والروم والأندلس کلھم رواہ حسنا من زمان السلف إلی الاٰن فصارالإجماع والأمرالذی ثبت بہ إجماع الأمۃ فھو حق لیس بضلال قال رسول اﷲ صلی اﷲ تعالٰی علیہ وسلم لاتجتمع أمتی علی الضلالۃ فعلی حاکم الشرع تعزیرالمنکر۔ واﷲ تعالٰی أعلم۔۱؎ روضۃ النعیم
 
…Regarding the gathering and Qiyam of the Mawlid, all the Ulama of Arab, Misr, Sham, Rum, Andalusia regarded it is Mustahsan, what results in the Idjma, and anything on which there has been an Idjmaa of the Ummah can’t be regarded as misguidance….
 
Regarding decorating the place
الحمدﷲ وکفٰی والصلٰوۃ علی المصطفٰی نعم ذکرولادۃ النبی صلی اﷲ تعالٰی علیہ وسلم ومعجزۃ وحلیۃ والحضور لسماعہ وتزیین المکان ورش ماء الورد والبخور بالعود تعین الیوم والقیام عند ذکرولادتہ صلی اﷲ تعالٰی علیہ وسلم واطعام الطعام وتقسیم التمروقرائۃ شیئ من القراٰن کلھا مستحبۃ بلاشک وریب واﷲ تعالٰی اعلم بالغیب۔۱؎
 
For further details please read
عقدالجوھر فی مولدالنبی الازھر للبرزنجی
اقامۃ القیامۃ علٰی طاعن القیام لنبی تہامۃ

Vraag:

Is het toegestaan ​​om de geboorte van de profeet (vrede en zegeningen zij met hem) te vieren of is dit een slechte innovatie (slechte Bid’ah)? Als het is toegestaan, hoe mag dit gevierd worden?

Antwoord:

Het herdenken van de geboorte van de Profeet is een van de beste daden en een daad die ons dichter bij Allah brengt. Dit komt omdat het een uiting is van onze vreugde en liefde voor hem , welke tot een van de principes behoort van het geloof. De Profeet zei:

“Niemand van jullie zal [volmaakt zijn in zijn] geloven totdat ik hem dierbaarder ben dan zijn vader, zoon en de hele mensheid” (Bukhari).

Het vieren van de verjaardag van de Profeet is een teken van dat we hem respecteren en eren. Hij is een grote zegen die gezonden werd naar de wereld is en voorzeker is er geen bezwaar dit te herdenken als gunst van Allah. De nobele Profeet heeft ons zelf de aanbevolen om Allah te danken voor de Profeets geboorte. Abu Qatadah (moge Allah tevreden met hem zijn) heeft overgeleverd dat de Profeet placht te vasten op maandag. Hij zei:

“Op deze dag ben ik geboren” (muslim).

De vasten is een manier van dankbaarheid uiten jegens de gunst van Allah, namelijk de komst van de nobele profeet die gezonden was met de Quran, met rechtleiding, het beëindigen van onrecht jegens vrouwen, zwarte personen, slaven en vele ontelbare gunsten die de gemeenschap heeft ontvangen. Het is daarom meer dan gepast om het voorbeeld van de profeet te volgen door Allah te danken voor Zijn gunst met alle middelen die we beschikken.

Toegestane vormen van het vieren van de geboorte van de Profeet zijn bijvoorbeeld:

  • Het samenkomen om kennis te vergaren over zijn nobele leven (Seerah), Quran-educatie, Aqidah, het uitdelen van boeken etc.
  • Het samenkomen om dhikr (aanroepingen) te doen, lofprijzingen (Anasheed) om de Profeet te prijzen.
  • Het houden van liefdadigheidsbanketten voor de armen en wezen, om zo onze liefde te betuigen aan de geliefde Profeet Muhammad .

Onze vrome voorgangers en geleerden vierden zelf de geboorte van de profeet . Het is namelijk sinds de 4e en 5e eeuw dat onze vrome voorgangers de geboortedag van de Profeet hebben gevierd op de manier die we eerder hebben beschreven. Bovendien noemden veel geleerden en imams de toelaatbaarheid van deze vorm van viering in hun boeken. Deze omvatten:

  • Abu Shama al-Maqdisi (de Sheikh van imam al-Nawawi). – Ibn al-Hajj in al-Madkhal.
  • Ibn Hajar (de commentator van al-Bukhari).
  • al-Jalal al-Suyuti in een aparte boek genaamd The Excellence of the Goals of Commemorating the Birth [of the Prophet].

En Allah weet het het beste.

Opmerking: Deze Fatwa van Al-Azhar is licht aangepast met een aantal toevoegingen die legaal zijn in het licht van de islamtische wetgeving. al-Husayn

Vraag:

Is het toegestaan om snoepgoed en lekkernij te kopen (en uit te delen) ter gelegenheid van de geboorte van de profeet (Mawlid)?

Antwoord:

Het is toegestaan om bij deze gelegenheid snoepgoed en lekkernij te kopen en uit te delen, aangezien er geen specifiek bewijs is dat dit verboden is, of toegestaan is. Sterker nog, het is niet alleen toegestaan, maar het wordt ook aanbevolen als het wordt gedaan met de intentie om de gezinsleden te behagen of de familiebanden te onderhouden. Het is dan een zaak waarvoor men beloond wordt. Het verbieden of tegenhouden van deze daad is een extreme houding.

En Allah weet het het beste.

Gerelateerde post

Academisch

Korte biografie van de Profeet Muhammad

De Profeet Muhammad ﷺ, één der meest besproken personen van dit moment. Wie was hij? Wie waren zijn verwanten? Hoe was hij van karakter? Hoe zag hij eruit? Wat waren zijn wonderen? In dit artikel wordt u een extract gepresenteerd van het leven van de geliefde Profeet Muhammad. Het bevat daarnaast vele links naar andere

Lees verder »
Share on facebook
Share on google
Share on twitter
Share on linkedin
Share on whatsapp
Share on email
Wishlist 0
Continue Shopping